Edebi Karalamalar

Ama Ben Öleceğim

Rahatsız edici bir uğultu vardı etrafta. Kulak zarımı bir kedi tırmalıyordu sanki. Sinirlenmeye başlamıştım. Bir türlü düşünemiyordum. Meryem’e ne diyeceğim ben? “Seni terk ediyorum mu?” Kız perişan olur. Daha uygun bir yol bulmak lazım. Gitsem. Arkama bakmadan uzaklaşsam yanından, oturduğumuz bu banktan, şehirden… Kaçsam nasıl olur acaba? Ama olmaz ki zeytin gözlerine kıyamam. Çok üzülür. En iyisi başka bir yol bulmak. Ama nasıl bir yol? Hiçbir seçeneğim yok ki. Üç ay içinde öleceğim. Hastalığımdan bahsetsem mi ki?

Ah be Meryem! Ne de güzelsin. Yazık olacak şu kara gözlerine. Lavanta kokunu içime çekemeyeceğim bir daha. İçim acıyor.
Sen yanımdasın ya kimsecikler yanımda olmasa da olur. Başını omzuma yaslıyorsun ya, işte o zaman kendimi bir dağ gibi hissediyorum. Hiç yıkılmayacakmışım gibi. Yıkılacağım ama. Toprak olacağım. Umarım cennette lavanta kokuyordur. Kokun her şeyi unutturuyor bana. Seni bırakıp gitmeyeceğim.

“Meryem gözlerime bak!”
“Efendim canım.”
” Seni seviyorum ama ben öleceğim.”

Emojiyle tepki ver!
  • Fascinated
  • Happy
  • Sad
  • Angry
  • Bored
  • Afraid
5 comments
Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.